Дар давраи нави таърихи тоҷикон ҳодисаи волотарин ва беҳтарин Истиқлолият мебошад. 9-уми сентябри соли 1991 иҷлосияи 12-уми ғайринавбатии Шӯрои Олӣ Эъломия дар бораи Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро қабул намуд. Аз ин воқеа роҳу равиши давлат ва тақдири халқи тоҷик дигар шуд. Танҳо дар давоми як соли мустақилӣ Тоҷикистон аз ҷониби 58 мамлакати олам шинохта шуда,
Маркази матбуот
Эълон гардидани Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон аввали моҳи сентябри соли 1991 ба вуқӯъ пайваст ва 9 сентябри ҳамон сол расман Рӯзи Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид. Аз ҳамон вақт то имрӯз ин санаи муборак барои миллати тоҷик иди муқаддас маҳсуб мешавад. Воқеан чун ба таърихи тамаддуни халқи хеш назар меафканем, возеҳ мебинем, ки ниёгони
Истиқлолияти миллӣ барои Тоҷикистон воқеан марҳалаи нави таърихӣ ва неъмати бебаҳо аст. Зеро истиқлолият дар зиндагии мардуми тоҷик ва ҳам тоҷикистониён саҳифаи тозае барои ояндаи миллату давлат боз кард ва ин санаи муборак дар китоби таърихи миллат бо ҳарфҳои заррин навишта шудааст. Воқеан ҳар фарди ҷомеа имрӯз шукргузорӣ аз миллату давлати худ дорад ва истиқлолияти […]
Дар таърих ва тақдири ҳар як миллату давлат саҳифаҳои пурарзиш ва сабақомӯзе ҳастанд, ки аз иқдомҳои созандаю хирадмандона маншаъ гирифта, барои наслҳои имрӯзу фардо ҳамчун чароғи ҳидоят хизмат мекунанд. Бо шарофати ба имзо расидани Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ мардуми кишвар ҳамдигарро бародарвор ба оғӯш кашиданд. Асосгузори сулҳу ваҳдати
Ҷумҳурии Тоҷикистон талошҳои худро бар зидди хатарҳои замони имрӯз ҳамчун шарики табии тамоми давлатҳои дунё ҳадафмандона амлӣ намуда, дар ин самт омодагии худро бо андешидани тадбирҳои мушаххас ва муборизаи самарабахш ифода менамояд. Таҳия ва қабули Стратегияи муқовимат ба экстремизм ва терроризм барои солҳои 2021-2025, ки бо фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз
Имрӯзҳо дар қаламрави сайёра мо зуд-зуд бо калимаҳои терроризму экстремизм дучор мешавему ҳодисаҳои нохуш, хунрезӣ, ноадолатӣ, вайронкорӣ ва дигар амалҳои номатлубро пеши назарамон меорем. Дар ҳақиқат, терроризм ва экстремизм имрӯз ҷомеаи ҷаҳониро ба ташвиш гузоштааст. Мо шоҳиди он ҳастем, ки пайваста дар ин ё он гӯшаи олам ҳодисаҳои террористӣ ба қайд гирифта шуда, бо
Аз рӯйдодҳои муқими такдирсози миллати тоҷик хеле солҳо сипарӣ гаштанд. Агар ба таърих назар афканем мебинем, ки барои давлату давлатдориро пеш бурдан ва тараққӣ додан халқ ҳамеша роҳи ваҳдатро пеш гирифтааст. Дар Тоҷикистон ҷанги беамони шаҳрвандӣ ба амал омад, ки он харобӣ, марг ва бесарусомониро ба вуҷуд овард. Хавфи барҳам хӯрдани давлату миллат ба миён […]
Имрӯз мо дар ҷомеае зиндагӣ дорем, ки пур аз тазодҳост. Агар ба дастовардҳои Истиқлолияти миллӣ, ободию осоиштагӣ, сулҳу субот, дастархони пурнозу неъмати мардуми кишвар назар дӯзем, басо бароямон фараҳбахш аст. Ин дастовардҳо инсонро барои ба пеш устуворона қадам ниҳодан илҳом мебахшад. Аммо чӣ хеле, ки изҳор намудем, тазоди чунин дастовардҳо воқеаю ҳодисаҳое аст, ки
Аксарияти аҳолии Тоҷикистонро ҷавонон ташкил медиҳанд, ки онҳо давомдиҳандаи кору фаъолияти насли калонсол, нерӯи созанда ва иқтидори воқеии пешрафти ҷомеа, ояндаи миллат ва давлат мебошанд. Татбиқи босамари сиёсати давлатии ҷавонон аз рӯзҳои нахустини соҳибистиқлолӣ дар меҳвари фаъолияти Ҳукумати Тоҷикистон қарор дорад. Ҷавонон бояд аз ҳама қишрҳои ҷомеа фаъол бошанд,
Мардуми сарбаланди тоҷик, аз ҷумла ҷавонони умедбахши даврони истиқлолият шукргузорӣ аз кишвару сарзамини биҳиштосо, истиқлолияти давлатӣ, пойдории Ваҳдати миллӣ ва шукрона аз фарзанди фарзонаи миллати тоҷик, қаҳрамону сулхофарин, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Ҷаноби Олӣ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон менамоянд, ки барои ҳар фарзанди диёраш неъматҳои бузурги илоҳиро ҳадя
Суди вилояти Суғд 